Historia i Teoria Medycyny Naturalnej

Historia i teoria medycyny alternatywnej

Tysiące lat temu jedyną istniejącą medycyną była „medycyna alternatywna”. Przed wdrożeniem współczesnej nauki, uzdrowiciele mogli brać pod uwagę pełen obraz – emocjonalny, fizyczny i duchowy – przed uzdrowieniem chorej osoby.

Jest to jedna z głównych różnic między medycyną alternatywną i konwencjonalną. Medycyna alternatywna nie poszukuje natychmiastowego leku na problem fizyczny, lecz bardziej skupia sie na długoterminowym rozwiązaniu, które bierze pod uwagę całego człowieka.

Jeszcze nie tak dawno w Europie istniały dwa rodzaje uzdrowicieli – ludowi, wykorzystujący stare, wypróbowane metody oraz – lekarze zawodowi. Klasy niższe nie posiadające wystarczających środków na korzystanie z usług lekarzy zawodowych, zwracali się o pomoc do uzdrowicieli ludowych i to działało.

W Ameryce Północnej, filozofia i religia były często wykorzystywane, aby pomóc uzdrowicielom ludowym w przeprowadzaniu zabiegów.

Medycyna konwencjonalna, która jest obecnie wykorzystywana ewoluowała od czasu funkcjonowania uzdrowicieli ludowych oraz medycyny alternatywnej. Wielu konwencjonalnych lekarzy wspiera różne rodzaje zabiegów holistycznych w ogólnym planie odnowy biologicznej dla swoich pacjentów. Powodem, dzięki któremu medycyna alternatywna przetrwała próbę czasu jest fakt, iż jest ona skuteczna!

Przegląd Najważniejszych Nurtów Medycyny Naturalnej

Starożytna chińska medycyna

Tradycyjna chińska medycyna (TCM) zawiera akupunkturę, Qigong, kuracje ziołowe, głęboki masaż i inne. Ponad 25% ludności świata praktykuje TCM.

Kilka renomowanych grup, takich jak Światowa Organizacja Zdrowia oraz Narodowy Instytut Zdrowia uważa tradycyjną chińską medycynę za realnie alternatywną dla medycyny współczesnej.

Wiele elementów TCM weszło w życie ponad 3.000 lat temu w Chinach. Priorytetowym elementem TCM jest Qi (czyt. „czi”), które określa się jako energię dla ciała, która łączy je z otaczającym nas światem. Uważa się, że wszystkie choroby i problemy organizmu są spowodowane niedopasowaniem Qi. Akupunktura jest jedną z najbardziej znanych metod dopasowywania Qi.

Leki ziołowe są bardzo popularne w tradycyjnej chińskie medycynie. Używane są w celach relaksacyjnych oraz do uspakajania emocji pacjenta, tym samym zapobiegając depresji oraz gwarantując bardzo pozytywne nastawienie do choroby. Pomaga to bardzo w procesie leczenia. Żeń-szeń oraz zielona herbata to najpopularniejsze leki występujące w Chinach.

Ćwiczenia, głównie Qigong (czyt.„Czi Kung”) są również ważną częścią tradycyjnej metody tybetańskiej. Qigong obejmuje postawę, medytację oraz powolne, przekalkulowane ruchy ciała.

Medycyna tybetańska

Medycyna tybetańska prawie wyłącznie opiera się o leki ziołowe i istnieje już ponad 2.500 lat. Tybetańczycy w większości zamieszkują tereny Indii, ponieważ byli na wygnaniu od 1950 roku. Praktykują oni buddyzm tybetański.

W Północnych Indiach znajduje się Tybetański Instytut Medyczny, w którym lekarze studiujący medycynę tybetańską przed otrzymaniem tytułu muszą odbyć siedmioletnią praktykę.

U podstaw wiary w medycynę tybetańską leży fakt, iż wszystkie choroby są spowodowane przez trujące myślenie, tzn. strach, odrzucenie oraz żądze. Koncepcja ta jest powiązana z zasadami filozofii buddyjskiej.

Uważa się, że te trzy trujące myśli wynikają z ubogiej diety, niewłaściwego zachowania fluktuacji czasu i pory roku. Koncepcja ta jest bardziej skomplikowana, lecz uproszczenie to naświetli jej ogólny sens.

Kuracje odnoszą się do wszystkich systemów organizmu pracujących razem. Eliminacja potu, kału i moczu przyczynia się do tej harmonii.

Podobne do chińskiego „Qi”, Tybetańczycy mają tzw. Rlung, co oznacza ogólną siłę życiową, która łączy nas z wszechświatem. Rlung dzieli się na pięć rodzajów:

Usytuowany w mózgu. Uchwycenie życia – kontroluje oddychanie, intelekt, kichanie i połykanie.
Usytuowany w klatce piersiowej. Unoszenie w górę – kontroluje umiejętności werbalne i siły życiowe.
Usytuowany w sercu. Wszystko przenikające – kontroluje wszelkie ruchy, podobnie jak otwory w ciele oraz chodzenie.
Usytuowany w żołądku. Towarzyszący ogień – kontroluje trawienie i metabolizm.
Usytuowany w odbytnicy. Czyszczenie zstępne – kontroluje wszystko, co jest wydalane z organizmu, tzn. krew miesiączkową lub nasienie.

Medycyna tybetańska zwykle zmaga się z diagnozą choroby poprzez analizę języka oraz moczu. Pierwiastek duchowy również odgrywa istotną rolę w medycynie tybetańskiej, skupiając się w dużej mierze na rodzaju i temperamencie duchowym w organizmie.

Medycyna Indian z Ameryki (tzn. Medycyna Rodowitych Amerykanów)

Plemiona Indian pochodzących z Ameryki Północnej praktykowały medycynę, jak co niektórzy twierdzą, przez ponad 40.000 lat. Informacje oraz techniki medyczne są przekazywane z pokolenia na pokolenie, co zapewnia długowieczność praktyki.

Niektóre środki lecznicze są specyficzne dla konkretnych plemion, choć medycyna plemienna zwana jest zbiorowo Medycyną Rodowitych Amerykanów. Rodowici Amerykanie wierzą, że człowiek powiązany jest z naturą, tak więc jej elementy zapewniają siłę oraz mogą leczyć choroby.

To fascynujące, że w tym samym czasie Medycyna Rodowitych Amerykanów była praktykowana w Ameryce Północnej, podczas, gdy Tradycyjna Chińska Medycyna była wykorzystywana na drugim końcu świata. Ajurweda (medycyna praktykowana w Indiach) była również wykorzystywana w tym czasie.

Wszystkie te tradycyjne praktyki medyczne oparte są na tym samym fundamentalnym przekonaniu, że styl życia jednostki oraz środowisko, w którym przebywa powinny być brane pod uwagę przed wybraniem odpowiedniej drogi leczenia. Istnieją subtelne różnice między praktykami specyficznymi dla różnych regionów.

Medycyna Rodowitych Amerykanów uznaje procedury oczyszczania z wykorzystaniem dymu ziołowego przed i po terapii. Zabiegi te obejmują zastosowanie szałwii oraz dymu cedrowego w celu odpierania negatywnej energii. Negatywna energia określana jest jako ból odczuwany przez chorą osobę lub ból, który uzdrowiciel przenosi na siebie ze swoich pacjentów. Praktykuje się również dotyk terapeutyczny. Śpiew, intonacja, bębny i grzechotki towarzyszą uzdrawianiu w trakcie terapii.

Ajurweda (tradycyjna medycyna indyjska)

Ajurweda jest medycyną stosowaną w Indiach, skupiającą się na naturalnym leczeniu. Praktykujący wierzą, że dla organizmu istotna jest równowaga, a wszystkie leki opierają się na bazie warzyw i minerałów, wykorzystując aktywne składniki alkaloidów roślinnych.

W Medycynie Ajurweda uważa się, że w ciele znajdują się trzy elementy zwane: Kapha, Pitta i Vata, wywołujące chorobę.

Kapha: Energia ta pojawia się z powodu braku stabilizacji równowagi w ciele. Jesat ona powszechnie zwana wirusem ludzi z Zachodu.
Pitta: Energia ta wspiera widzenie, temperaturę, głód, pragnienie, inteligencję oraz szczęście. W razie braku dopasowania, objawia się spadkiem wagi, odwodnieniem, depresją, problemami trawiennymi oraz apatią.
Vata: Energia ta utrzymuje ogólną równowagę między ziemią, niebem oraz otaczającym nas światem w kontakcie z samym sobą. Choroba pojawia się w przypadku braku równowagi.

Choroba nosi nazwę Vyaadhi i jest leczona koncentrując się na braku równowagi elementów.